ديگران را بگناه او نميگرفت چنان كه درباره كعب بن اشرف و سلام بن ابى حقيق كه به مسلمانان خيانت كرده بودند همين روش را كار بست و بقتل آنها اكتفا كرد و متعرض يهودان ديگر نشد . پيغمبر با يهودان مدارا ميكرد و وقتى پيمان خود را مىشكستند و بر آنها دست مييافت در مجازاتشان حد اعتدال را نگه مىداشت و يا به حكم كسى كه يهودان او را به داورى انتخاب كرده بودند رضايت ميداد . در واقع رفتار پيغمبر با يهودان خيلى ملايمتر از رفتار وى با مردم قريش و ديگر قبايل عرب بود . توطئهء يهودان بر ضد اسلام وقتى يهودان ديدند عده مسلمانان روز بروز بيشتر مىشود و دايرهء انتشار اسلام وسعت ميگيرد و منافع يهودان بمعرض تهديد است بيقين دانستند كه براى بقاى دين يهود در عربستان ميبايد محمد و پيروانش را از ميان بردارند بدينجهت بوسايل مختلف ضديت آغاز كردند ، يك بار ميخواستند با استفاده از فرصت ، پيغمبر را بكشند ، يك بار ديگر قبايل عرب را بر ضد مسلمانان متفق كردند و هنگامى كه كار بر مسلمانان سخت بود پيمان خود را شكستند و با دشمنان براى ريشه‌كن كردن مسلمانان يار شدند . مهيا شدن يهودان براى هجوم بمدينه وقتى هيچيك از اين دسيسه‌ها نتيجه نداد و قبايل عرب در جنگ خندق كارى از پيش نبردند ، در صدد برآمدند بمدينه هجوم برند براى اين كار يهودان خيبر از يهودان تيما و فدك و وادى القرى كمك خواستند و اين عجب نيست زيرا چنان كه پيش از اين گفتيم اشراف بنى نضير پس از مهاجرت از مدينه در خيبر مقام گرفته بودند و كار خيبر بدست آنها افتاده بود و هم آنها بودند كه آتش جنگ خندق را روشن كردند .